OLOT

Ahhhh, de OLOT. Het moment van het jaar. Een onvergetelijke dag waar iedere speler het hele seizoen naar uitkijkt.

De ochtend begon uitstekend met een voortreffelijk W.C.-Heeren-diner. Daarna stond er een goede kop koffie met een punt taart klaar. Toen was het tijd om naar het veld te gaan.

Laatst heb ik iemand horen zeggen bij V.S.R.C. we doen het half of we doen het niet, en zo bleek ook maar weer. Wat er was niet veel tijd om een goede warming up te voltooien.

De ouwe lullen begonnen sterk en al snel werd de eerste try gedrukt door de kersverse ouwe lul mijnheer Franssen. De studenten moesten echter nog wakker worden. En niet veel later maakten zij de stand gelijk dankzij een try van mijnheer Klaren.

Ons erelid Jacobi was het daar duidelijk niet mee eens en zette al zijn vuile trucjes in om de ouwe lullen weer op voorsprong te brengen. Zelfs toen hij in de tweede helft langs de zijlijn stond, kon hij zijn mond niet houden. Helaas werkte het veel te goed, want de studenten produceerden daarna bijna alleen maar knock-ons en voorwaartsen pasen.

Iedereen streed tot het bittere einde. Uiteindelijk trok de V.S.R.C. aan het langste eind.