Medusa - V.S.R.C.

25 februari was niet zomaar een dag, het was een feestdag! Niet omdat Medusa haar Dies aan het vieren was, maar omdat wij met welgeteld 15 Damesch in de stalen koets op weg waren naar Ascrum! Uiteraard werd er onderweg eerst nog een strategische tussenstop gemaakt bij de gouden drietand, waar het nodige krachtvoer werd genuttigd om goed voorbereid op het rugbyveld aan te komen.

Eenmaal aangekomen bleek een 15s wedstrijd er helaasch toch niet in te zitten. Wij stonden paraat met een volledig team, maar ditmaal was het de tegenpartij die spelers tekortkwam. Het werd dus een 12s wedstrijd, en niet zomaar een.

Met de burgers en frietjes nog klotsend in onze buiken, liet Medusa in de eerste vijf minuten direct van zich horen met een try. Gelukkig wist onze afgestudeerde dierenarts, Mejuffrouw Van Dam, precies hoe zij deze slangen kon hanteren en bracht de stand weer in evenwicht. Vervolgens was het weer de beurt van Medusa, waar wij ook weer direct op reageerden met een try en zo bleef de spanning steeds hoger oplopen net als de hoogte van de tackles.

Na opnieuw 12 punten tegen, was het Mejuffrouw Wuis die het heft in handen nam en in korte tijd twee try's achter elkaar drukte en de stand weer rechtgetrokken was. Met man en macht werd er gestreden om toch de winst mee naar Utrecht te nemen. Er werden zelfs andere tactieken geprobeerd en werd er geschoven in de opstelling waardoor Captain Storteboom opeens op de wing kwam te staan. Na een sterke teamfase en heel veel inspirerende aanmoediging vanaf de zijlijn, viel de vijfde try en leek de overwinning binnen handbereik. Maar niets bleek minder waar. Uit onverwachte hoek dook daar toch weer een groen-gele speler op, die de bal achter onze tryline wist te drukken. Eindstand: 29-29. Een bloedstollend gelijkspel dat tot de laatste seconde spannend bleef.

En zoals dat gaat op feestdagen: wie jarig is, trakteert. Al draaiden wij de rollen deze keer om. Mijnheer de Ab Actis had een voortreffelijke taart gebakken, voorzien van een krokante korst van slangenhuid, die na afloop met smaak werd verorberd. Zo konden we met ovale buiken weer terug naar onze Domstad.